Mastering το Ναυτίλος (Μιλάνο)

Τα δωμάτια είναι δέκα το βράδυ. Σχεδόν 12 ώρες κλειδωμένη στο Nautilus στο Μιλάνο. Απλά καλέστε το σπίτι για να τους δώσει καλό βράδυ, και όταν θα πάω πίσω στην αίθουσα είμαι μόνος. Τον Ρότζερ και Claudio Giussani (ό, τι μας κάνει το mastering) έχουν "εξαφανιστεί". Δεν θα βρείτε (είτε για την έρευνα, για την εκπαίδευση και ότι δεν θέλει να ανοίξει τις πόρτες που μπορεί να μην χρειαστεί να ανοίξετε). Είναι καλό σημάδι. Πρέπει να είναι στην αίθουσα όπου έχασε (που επενδύονται, μάλλον) για λίγο, όπως το CD-Text, σημάδι ότι επιβεβαιώνει, για άλλη μια φορά, η pulcrositat με όσα Roger φέρνει στο δίσκο.

Μπορώ να πω ότι ο δίσκος είναι τελικά. Και εντυπωσιακό. Δεν ξέρω αν βγήκαν ακριβώς όπως αναμενόταν, αλλά μπορώ να πω ότι έχει μια γοητεία ασυναγώνιστες. Έχει πολύ καλά πράγματα και πολύ λίγα από κακή (ή έτσι νομίζουμε). Εκπλήσσεσαι περισσότερα από ένα, ans ελπίδα για το καλύτερο. Στα χαρτιά, ελπίζουμε να τις παραδώσει Τρίτη με το κατάλληλο για να ολοκληρώσετε το τέλος της γραμμής: η "κατασκευή". Τώρα θέλω να πάω πίσω για να τον τρόπο με τον οποίο έχουμε ένα κρεβάτι, μια-δυο ώρες εδώ ... τι τεμπέλης.

Μετά την ημερομηνία: Επιτρέψτε μου να πω ότι το Μιλάνο είναι maquíssim, εκτός αν αλλάξει τα τελευταία 365 ημέρες. Αν μη τι άλλο, θα μπορούσα να δείτε την ενδιαφέρουσα διαδρομή από το μετρό που βρίσκεται 300 μέτρα από το mastering studio, ο Ναυτίλος, για να δω. Όμορφα ... ή μη.